درمان دیابت

انواع دیابت کدامند؟

دو شکل اصلی بیماری قند وجود دارد که به عنوان دیابت نوع I و دیابت نوع IIشناخته شده اند.

دیابت نوع 1

این شکل از دیابت زمانی ایجاد می شود که لوزالمعده یا مقدار خیلی اندکی انسولین تولید می کند یا اصلاً تولید نمی کند . بیماری معمولاً به طور ناگهانی در کودکان یا نوجوانان ایجاد می شود. با وجود اینکه تعیین رژیم غذایی مناسب برای این بیماری از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، درمان با تزریق انسولین باید انجام شود . در بریتانیا 350 هزار نفر به این نوع از دیابت مبتلا هستند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع II خیلی شایع تر بوده بطوری که در بریتانیا حدود 3 میلیون نفر به این نوع از دیابت مبتلا هستند. در این بیماری لوزالمعده ترشح انسولین را انجام می دهد اما سلول های بدن به اثر آن مقاومت نشان می دهند. مبتلایان اصلی این نوع از دیابت افراد بالای 40 سال هستند و در بین کسانی که وزن اضافی دارند شیوع بالایی دارد. این بیماری به آهستگی شروع شده و اغلب در طی چند سال نامحسوس باقی می ماند. در مراحل ابتدایی ممکن است رژیم غذایی برای کنترل بیماری کفایت نماید ، اما با پیشرفت بیماری داروهای خوراکی و گاهی اوقات تزریق انسولین ضرورت می یابد. گاهی اوقات دیابت قندی می تواند در طی حاملگی ایجاد شود. این حالت را دیابت حاملگی می نامند و ممکن است با درمان انسولین برای حفظ سلامت مادر و جنین اصلاح گردد. دیابت حاملگی معمولاً بعد از تولد فرزند ناپدید می شود با این وجود زنانی که دیابت حاملگی داشته اند در زندگی خود بعد از حاملگی با احتمال بیشتری به دیابت نوع II مبتلا خواهند شد.

علت بیماری دیابت

دیابت نوع I معمولاً به وسیله واکنش های غیر طبیعی در سیستم ایمنی که باعث تخریب سلول های ترشح کننده انسولین در لوزالمعده است ایجاد می گردد . این واکنش ها ناشناخته اند اما وجود عفونت های ویروسی به عنوان ایجاد کننده زمینه برای بیماری محتمل به نظر می رسند در بعضی از بیماران بافت های ترشح کننده انسولین به دنبال التهاب لوزالمعده تخریب می گردد. همچنین ژنتیک ممکن است نقشی در ایجاد آن داشته باشد و نحوه توارث پیچیده به نظر می رسد. فرزند فردی که دیابت نوع I دارد در معرض خطر بالایی از تشکیل همان نوع دیابت است ، اما بیشتر کودکان مبتلا شده به این بیماری کسانی هستند که والدین آنها مبتلا به دیابت نیستند. علت دیابت نوع II کمتر مشخص شده است اما ژنتیک و چاقی عوامل مهمی هستند. یک سوم افراد مبتلا ، وابستگانی مبتلا به این نوع دارند . دیابت نوع IIیک مشکل اساسی در سلامت و بهداشت اکثر جوامع بشری می باشد و در بعضی از کشور ها یک معضل بزرگ است. افزایش مصرف مواد غذایی در بیشتر افراد وزن اضافی ایجاد می نماید که این وضعیت شیوع این بیماری را افزایش می دهد. در افرادی که مستعد دیابت هستند بیماری می تواند به وسیله داروهای کورتیکواستروئید که بر علیه انسولین ترشح می گردند ایجاد شود.

نشانه های بیماری دیابت

اگرچه بعضی از نشانه ها در هر دو نوع دیابت یکسان است اما در دیابت نوع I نشانه ها به سرعت ایجاد شده و تشدید می شوند. نشانه های نوع II ممکن است واضح نبوده و غیر محسوس باشند تا اینکه در بررسی های معمول طبی مشخص گردند. نشانه های اصلی هر دو شکل معمولاً عبارتند از:

• برون ده ادراری زیاد ( ادرار بیش از حد)
• تشنگی فراوان و دهان خشک
• خواب ناکافی به دلیل بیدار شدن های مکرر در شب که برای ادرار کردن ضرورت می یابد.
• فقدان انرژی

دیابت نوع I ممکن است باعث کاهش وزن شود . در بعضی از افراد اولین نشانه ی بیماری کتواسیدوز است ، حالتی که در آن مواد شیمیایی سمی که کتون نامیده می شوند در خون به وجود می آید. این مواد شیمیایی وقتی که بافتهای بدن به دلیل تولید ناکافی انسولین از خذب گلوکز از جریان خون ناتوان می شوند و برای تولید انرژی از چربی ها استفاده می کنند، تولید می گردند. همچنین کتواسیدوز می تواند در افرادی که دیابت نوع I داشته و انسولین مصرف می کنند در صورتی که چندین دوز از دارو را فراموش نمایند یا اگر در آنها بیماری دیگری ایجاد شود ( چرا که هر شکلی از بیماری برای بهبود به انسولین بیشتری نیازمند است.) می تواند حادث گردد. نشانه های کتواسیدوز معمولاً عبارتند از:

• کنفوزیون ( گیجی)
• تهوع و استفراغ ، گاهی اوقات توأم با درد شکم
• تنفس عمیق
• بوی استون از دهان ( شبیه بوی پاک کننده لاک ناخن)

این نشانه ها جزء اورژانس های طبی محسوب می شوند چراکه اگر به صورت اورژانس درمان نشود قادرند دهیدراتاسیون ( کم آبی ) شدیدی در بیمار ایجاد نمایند که ممکن است به اغماء منجر گردد. درمان اورژانسی برای کتواسیدوز شامل تزریق داخل وریدی مایعات برای اصلاح دهیدراتاسیون (کم آبی) و حفظ تعادل شیمیایی خون و تزریق انسولین جهت توانا ساختن سلول های بدن برای جذب گلوکز از خون می باشد.

چه عوارضی وجود دارد؟

بیماری قند می تواند عوارض کوتاه مدت و طولانی مدت ایجاد نماید. مشکلات کوتاه مدت معمولاً درمان می شوند اما کنترل عوارض طولانی مدت بسیار مشکل بوده و در مدت زمان طولانی می تواند منجر به مرگ شود.
عوارض کوتاه مدت
کنترل ضعیف یا عدم درمان دیابت نوع I ممکن است کتواسیدوز با نشانه هایی که توصیف گردید را ایجاد نماید. یک عارضه مشترک درمان با انسولین برای هر دو نوع دیابت هیپوگلیسمی است که قند خون به طور غیرطبیعی کاهش می یابد. هیپوگلیسمی به دلیل عدم تعادل بین غذای مصرفی و مقدار انسولین روی می دهد. بیماری در افرادی که دیابت نوع I دارند بیشتر دیده می شود اما همچنین ممکن است در افراد مبتلا به نوع IIکه داروهای سولفونیل اوره یا انسولین مصرف می نمایند دیده شود. اگر درمان ترک گردد می تواند به عدم هوشیاری و حمله (سیژر) منجر گردد.
عوارض طولانی مدت
مشکلات پایدار و طولانی تهدید کننده سلامتی در کسانی که دیابت دارند ، حتی در افرادی که به خوبی کنترل می شوند نیز ممکن است دیده شود. کنترل کامل قند خون خطر به وجود آمدن این مشکلات را کاهش داده و تشخیص زودهنگام این عوارض به کنترل آن ها کمک می کند. به این دلیل تمامی افراد مبتلا باید چهار بار در سال توسط پزشک معاینه شوند. دیابت نوع II اغلب چندین سال بعد از شروع ، تشخیص داده می شود ، از اینرو ممکن است به هنگام تشخیص ، عوارض بیماری وجود داشته باشند. در افرادی که دیابت دارند خطر بیماری های قلبی – عروقی افزایش می یابد. عروق خونی بزرگ ممکن است به وسیله آترواسکلروز آسیب ببیند که یکی از علت های اصلی بیماری های کرونری قلب و حمله های قلبی (سکته) است. بالا رفتن مقدار کلسترول خون که پیشرفت آتراسکلروز (تصلب شرائین) را تسریع می نماید در بیماران دیابتی شایع تر است.
همچنین دیابت با پرفشاری خون عامل خطر دیگری برای بیماری های قلبی – عروقی است مرتبط می باشد. عوارض طولانی مدت دیگر نتایج آسیب هایی است که به رگ های خونی کوچک در بدن وارد می گردد. آسیب به رگ های خونی در شبکیه حساس به نور در عقب کره چشم ممکن است منجر به رتینوپاتی (بیماری شبکیه) دیابتی گردد. دیابت همچنین خطر به وجود آمدن کاتاراکت (آب مروارید) را افزایش می دهد. کسانیکه دیابت دارند باید به طور سالانه تحت معاینه تشخیصی قرار گیرند. اگر دیابت ، رگ هایی که خونرسانی اعصاب را بعهده دارند را مبتلا نماید ممکن است آسیب های عصبی ایجاد گردد. به طور تدریجی ممکن است حس بدن از دست برود . شروع این حالت از دستها و پاهاست و گاهی اوقات در تمام اعضای بدن گسترش می یابد. نشانه های ایجاد شده شامل گیجی در حین ایستادن و ناتوانی جنسی در مردان است. ازبین رفتن حس همراه با گردش خون ضعیف ، پاها را برای ایجاد زخم و گانگرن خیلی مستعد می کند. آسیب رگ های خونی کوچک در کلیه ها ممکن است نارسایی مزمن یا نارسایی شدید کلیوی ایجاد کند که بیمار برای ادامه حیات به دیالیز یا پیوند کلیه احتیاج خواهد داشت.

تشخیص چگونه است؟

اولین درخواست پزشک شما تهیه نمونه ادراری برای آزمایش مقدار گلوکز ( قند ) ادرار می باشد. تشخیص با آزمایش خون که سطح گلوکز بالای خون را نشان دهد تأیید می گردد.اگر سطح گلوکز بینابین باشد ممکن است آزمایش خون دیگری که بعد از ناشتای شب انجام می شود در خواست شود. خون شما همچنین ممکن است از نظر هموگلوبین پر گلوکز – Glocosylated haemoglobin – ( حالتی از رنگدانه گلبول قرمز خون ، هنگامی که سطح گلوکز برای چندین هفته و ماه بالا مانده باشد) مورد بررسی قرار گیرد.

درمان بیماری دیابت چیست ؟

برای تمام کسانی که دیابت قندی داشته باشند هدف درمان باید نگهداری سطح گلوکز خون در اندازه طبیعی بدون نوسانات قابل ملاحظه باشد . این هدف ممکن است با انجام رژیم معینی که ترکیبی از یک رژیم غذایی و قرص های پایین آورنده سطح گلوکوز خون است صورت گیرد . درمان معمولاً برای تمام طول عمر است و شما موظفید همه روزه برنامه غذایی و طبی را رعایت کنید.

وظایف همیاران طبیعت...